Gençler Soruyor

GENÇLER SORUYOR

“BEN KENDİM OLAMIYORUM!”


Umarım, soruma bir cevap verirsiniz. Aslında nasıl anlatacağımı bilemiyorum.

Bir genç olarak bir kararsızlık içindeyim. Nerede nasıl davranacağımı bilemiyorum.

Arkadaş çevresinde başka, evde başka birisi gibi davranıyorum.

Böyle davrandığımın farkındayım aslında. Ama kendime engel olamıyorum.

Kendim olamadığımı hissediyorum. Bu halim beni çok rahatsız ediyor.

Bana yardımcı olur musunuz lütfen?



“KENDİNE KARŞI HOŞGÖRÜLÜ OL!”


SEVGİLİ genç kardeşim,

Gençlik yıllarında bu tarz kararsızlıkların, gelgitlerin yaşanması doğaldır. Zamanla kişiliğin oturdukça, bu konuda daha bir istikrar yakalayacağını sana şimdiden müjdelemek isterim. Zaten yaşadıklarından rahatsızlık hissediyor olman, şahsiyet noktasında bir istikrar arayışı içine girdiğinin bir alâmeti. Her tohum kendini çatlatırken sancı yaşar.

Şimdilik bu sancının ne işe yaradığını göremeyip kızıyorsun. Ama o vicdanî ses, esasında kendin olmak yolunda sana en büyük yardımı yapacak bir rehberdir. Düşünsene, eğer insanlar içinde bulunduğu halden rahatsızlık duymasalardı, kendilerini değiştirmeye ihtiyaç hissederler miydi?


AYRICA bu zamanda kendin olabilmenin hakikaten çok zor olduğunu kabul etmemiz gerekiyor. Baskıcı bir toplum içinde yaşıyoruz. Herkes, seni kendisine benzetmek istiyor. Farklı olana tahammül, az bulunur bir fazilet oldu. Bu şartlarda bir hareket yaparken, kendi iç dünyana kulak vermek yerine, etrafa kulak kesilmek zorunda kalıyorsun. Evde “babana göre” okulda “öğretmene göre” sokakta “arkadaşa göre” hareketlerini ayarlıyorsun. Zamanla bu o raddeye varıyor ki, “Ben bu hayatın neresindeyim?” “Ben kimim?” sorusunu sormak zorunda kalıyorsun. Bir tür kaybolma duygusu nefesini kesiyor ve kalbini bunaltıyor.