Hollanda & Belçika €59,- üstü kargo bedava
Almanya & Fransa €69,- üstü kargo bedava
Diğer Avrupa ülkeleri için bu sınır €99,-
Hollanda’nın ilk Türk Kitabevinden Avrupa’nın her ülkesine ✨
Aradığınız kitabı bulamadınız mı? WhatsApp hattımız üzerinden bize yazın, sizin için temin edelim ✨
9786051291291
495184
https://www.kitap.nl/detone-hayatlar.htm
Detone Hayatlar
6.9
Mevzu bir görünüp bir kaybolmak değil.
Mevzu aslında var olmak da değil.
Mevzu derinlerde bir yerde birinin hissiyatı olmak, birinin yüreğine dokunmaktır benim için. Yola çıktığımızdan beri kafamı cama dayamış, gözlerimin önünden geçen son görüntülere bakıyor, onları kendimle beraber götürmeye çalışıyordum. Sahi insan son gördüklerini götüremiyor mu yanında? Ya da son çektiği acıyı, mutluluğu, yediği son yemeğin tadını yahut gördüğü son kişilerin son bakışını, götüremez mi yanında? Ben götürmek istiyorum. Onun son bakışını, binlerce sözden oluşan o son bakışını içime saklayarak götürmek istiyorum. Şu an içinde olduğum dolmuşun rengi mavi..
Mevzu aslında var olmak da değil.
Mevzu derinlerde bir yerde birinin hissiyatı olmak, birinin yüreğine dokunmaktır benim için. Yola çıktığımızdan beri kafamı cama dayamış, gözlerimin önünden geçen son görüntülere bakıyor, onları kendimle beraber götürmeye çalışıyordum. Sahi insan son gördüklerini götüremiyor mu yanında? Ya da son çektiği acıyı, mutluluğu, yediği son yemeğin tadını yahut gördüğü son kişilerin son bakışını, götüremez mi yanında? Ben götürmek istiyorum. Onun son bakışını, binlerce sözden oluşan o son bakışını içime saklayarak götürmek istiyorum. Şu an içinde olduğum dolmuşun rengi mavi..
Mevzu bir görünüp bir kaybolmak değil.
Mevzu aslında var olmak da değil.
Mevzu derinlerde bir yerde birinin hissiyatı olmak, birinin yüreğine dokunmaktır benim için. Yola çıktığımızdan beri kafamı cama dayamış, gözlerimin önünden geçen son görüntülere bakıyor, onları kendimle beraber götürmeye çalışıyordum. Sahi insan son gördüklerini götüremiyor mu yanında? Ya da son çektiği acıyı, mutluluğu, yediği son yemeğin tadını yahut gördüğü son kişilerin son bakışını, götüremez mi yanında? Ben götürmek istiyorum. Onun son bakışını, binlerce sözden oluşan o son bakışını içime saklayarak götürmek istiyorum. Şu an içinde olduğum dolmuşun rengi mavi..
Mevzu aslında var olmak da değil.
Mevzu derinlerde bir yerde birinin hissiyatı olmak, birinin yüreğine dokunmaktır benim için. Yola çıktığımızdan beri kafamı cama dayamış, gözlerimin önünden geçen son görüntülere bakıyor, onları kendimle beraber götürmeye çalışıyordum. Sahi insan son gördüklerini götüremiyor mu yanında? Ya da son çektiği acıyı, mutluluğu, yediği son yemeğin tadını yahut gördüğü son kişilerin son bakışını, götüremez mi yanında? Ben götürmek istiyorum. Onun son bakışını, binlerce sözden oluşan o son bakışını içime saklayarak götürmek istiyorum. Şu an içinde olduğum dolmuşun rengi mavi..
