Düşüncelere aydınlık, ferdî ve içtimai problemlere çözüm ve ‘açmaz’ lara açıklık getiren "Buhranlar Anaforunda İnsan" varlığın gayesi, çekirdeği ve meyvesi olduğu halde, günümüzde eşyanın da altına düşen insanı, içinde bulunduğu girdaptan alıp, helezonik bir miraç çizgisinde öteler ötesine çıkarıyor. Buhranlar Anaforunda İnsan, insanı karanlıklardan aydınlığa, yerlerin basıklığından göklerin enginliğine, kölelikten hürriyete çağırıyor ve ruhunun önündeki bütün gulyabanileri teşhisle, ona apaydınlık, geniş ve masmavi bir ufuk hediye ediyor.
Yorum yaz
